hondencoach online begeleiding gedragsbegeleiding videogesprek hondentrainer gedragstherapie hondengedrag Maartje Steinfort

Wie ben ik

hondencoach online begeleiding gedragsbegeleiding videogesprek hondentrainer gedragstherapie hondengedragsdeskundige honden

Ik ben Maartje

Van jongs af aan ben ik al een ontzettende dierenliefhebber. Ik ben getrouwd met Robbie en samen hebben we twee kinderen. We hebben twee honden, Dex en Jiske. Dex is een beagle en Jiske is een kruising Friese stabij/ heidewachtel.
We houden erg veel van de natuur en zijn dan ook vaak in de bossen te vinden om te wandelen. 


Ik heb de opleiding diergedrag en training gedaan aan het Helicon. Daar heb ik ook Robbie leren kennen. Ik ben gediplomeerd kynologisch instructeur en heb in verschillende dierenpensions gewerkt en hondentraining aan huis gegeven. Ik heb ruim 12 jaar met veel plezier een honden uitlaatservice (De Kameraad) gehad. De honden op de weide hebben me veel geleerd over samenwerking en respect voor elkaar in de groep.  Ik vind het geweldig leerzaam om honden in een groep te observeren. Welke gedragingen ze laten zien. Daarnaast lees ik veel boeken over hondengedrag. Ik volg lezingen, Webinars en houd graag de nieuwste inzichten bij.

Ik ben hondencoach, geen gedragstherapeut. Met mijn ruime ervaring in het bestuderen van hondengedrag, de omgang en het trainen van honden kan ik jou helpen met het opvoeden van je pup, de samenwerking tussen jou en je (nieuwe) hond en helpen met uitdagingen waar je tegen aan loopt met je hond . Ik coach jou en je hond door goed te kijken naar het natuurlijke gedrag van je hond en zijn behoeftes.

Mijn speciale interesses gaan uit naar pups, hoog sensitieve honden en begeleid ik graag eigenaren van honden uit het buitenland.
Ik wil het welzijn van honden verbeteren en het plezier vergroten bij de samenwerking tussen hond en eigenaar d.m.v. gezellige en leerzame workshops en cursussen.

Mijn honden waar ik veel van mocht, en mag leren:

Pino was mijn eerste eigen hond. Ik kreeg haar toen ik 15 jaar was. Een eigenwijze beagle dame die me flink heeft uitgedaagd.
Destijds wist ik nog niks van hondengedrag, en begon samen met haar enthousiast aan de puppycursus. De eerste dag werd me al verteld dat een gewone halsband niet zou werken bij een beagle en dat ik een slipketting moest kopen voor de eerstvolgende les. Dat deed ik braaf. Wist ik veel wat goed was voor mijn pup...
Tijdens les twee heeft de instructeur met ijzeren hand een demonstratie laten zien mijn lieve eigenwijze pup opgevoed en getraind moest worden. Met Pino in mijn armen zijn we huilend van het terrein afgerend. Zoiets barbaars kon toch niet goed zijn?
Uiteindelijk heb ik de, toch al betaalde,  cursus afgemaakt maar zonder slipketting. Later leerde ik veel meer over het gedrag van mijn hond en zijn we veel gelukkiger gaan trainen. Als ik toen maar wist wat ik nu weet... Pino mocht helaas maar 9 jaar worden.

Lees hieronder verder...

En toen...

Wette, een lieve en hypergevoelige kruising Friese stabij/wetterhoun kwam in mijn leven toen ik besloten had om de opleiding Diergedrag en training te gaan volgen. Helemaal naar Friesland gereden met mijn moeder voor een Friese stabij. Eenmaal aangekomen was het duidelijk dat deze pups met krullen niet alleen maar Friese stabij waren. Vader was een Friese stabij en moeder was een kruising Friese stabij met wetterhoun. Twee prachtige Friese rassen. Daar zat ze. Een mollige pup die een beetje afwachtend in een hoekje zat te kijken naar wat er gebeurde. Ik was meteen verliefd. En die liefde was wederzijds. De unieke band die ik met haar had was geweldig. Een echte samenwerking. Wette was wat nerveus en had een enorme drang om bij me te zijn. Met veel plezier hebben we verschillende cursussen gevolgd. Een uiterst intelligent hondje dat helemaal voor me door het vuur ging. We hadden aan 1 blik of gebaar genoeg. Dat klinkt erg zoetsappig maar zo was het echt. Ze mocht met mij mee naar school en heeft daar ook veel medestudenten geholpen met het lezen van hondengedrag. Wanneer ik haar even niet zag tijdens het wandelen dan liep ze in mijn dode hoek net achter me. Mijn schaduw;) Vaak liep ze met me mee wanneer ik met mijn paard een buitenrit ging maken.
Door haar nerveuze karakter heb ik geleerd om met veel kalmte en rust met haar samen te werken. Zij heeft me ontzettend veel inzichten gegeven in hoe om te gaan met een wat sensitievere hond. Helaas is ze een aantal jaar geleden op 12 jarige leeftijd overleden, maar ze heeft een speciaal plekje in mijn hart.

Toen Robbie en ik gingen samenwonen ging Wette natuurlijk mee. Eenmaal gesetteld gingen we op zoek naar een nieuwe pup. Dat werd Kuba, een kruising beagle met spaniël. Kuba was een rustige hond met een flink jachtinstinct. Ze had Robbie uitgekozen als haar leider en was verder erg op zichzelf. Wette en Kuba waren duidelijk erg gelukkig met elkaar. Zowel Wette als Kuba hadden een portie jachtinstinct, en daarin konden ze leuk "samenwerken". Zo ging Wette bij een konijnenhol staan om het uit te graven en dan stond Kuba er bij om de andere honden, de indringers, weg te jagen. Het was een leuk duo.  Kuba had weinig behoefte aan knuffels en veel aandacht. Ze kon urenlang mee wandelen, wat ze heerlijk vond. Ze heeft me geleerd dat niet iedere hond van aandacht en aaien houdt, en dat dat ook helemaal ok is.  Kuba is 12 jaar geworden. 

Inmiddels was ons gezin compleet met twee kinderen en twee honden. We waren verhuisd naar een hoekhuis met een grotere tuin en toen kwam Dex op ons pad. Een beagle reu (gecastreerd) van 2 jaar. Zijn eigenaars zochten een nieuw thuis voor hem en zo kwam het dat we ineens drie honden hadden. Ontzettend gezellig en het klikte snel met de dames Wette en Kuba. Dex had wat moeite met de nieuwe huisregels en kon erg dwingend zijn. Met de kinderen was en is hij nog steeds erg lief. Zo komt hij ook echt bij ze liggen wanneer ze onrustig of ontroostbaar zijn. Ons dochtertje heeft autisme en hij kan wanneer ze het nodig heeft een grote steun zijn. Verder is Dex gewoon Dex en geeft hij ook vooral om Dex;)
Probeert zoals een echte beagle nog regelmatig het eten van het aanrecht te pakken wanneer hij denkt dat we het niet in de gaten hebben. 

Wette was er al een tijdje niet meer en Kuba en Dex hadden het prima samen. En vrij onafhankelijk. En ik miste het om een hond te hebben die ook erg graag bij zijn eigenaar is. Voor mij kriebelde het om op zoek te gaan naar een pup. En dan het liefste een Friese stabij, omdat ik erg veel van het ras houd. Maar een kruising vond ik ook prima. Wij zijn niet zo ras vast en persoonlijk vind ik kruisingen ook erg interessant. Uiteindelijk werd het na een zoektocht een kruising Friese stabij met heidewachtel. Er waren nog twee teefjes uit het nest waar we een keuze uit konden maken. 1 viel ons al op. Rustig en toch onderzoekend. Een paar weken later haalden we haar op. Jiske. Kuba was inmiddels al bejaard en vond het soms wel lastig met zo'n jonge pup in huis. Maar Jiske mocht met onze honden uitlaatservice mee ,zoals al onze honden mochten, en dat zorgde voor rust. 
Jiske paste zich snel aan en klikte meteen erg goed met Dex. Het is een enorm lieve hond en geeft de beste knuffels van de hele wereld. Maar ook is ze een uiterst hoog sensitieve hond, die al snel overprikkeld raakt. Wanneer we een hond naderen zorgt dat al voor spanning. De geluiden van het verkeer en omgeving, alles ziet, ruikt en hoort ze. 
We laten haar in haar waarde. Laten haar rustig kijken en afwachten. We steken ook gerust de straat over wanneer we merken dat de tegemoetkomende hond voor spanning zorgt. Het echte "volgen" hebben we ook snel laten gaan. Jiske is zo druk met alles om zich heen dat ze daar de ruimte nog niet altijd voor heeft. En dat is prima. Ze is nu bijna 1,5 jaar en heeft nog genoeg tijd om haar krachten en grenzen te ontdekken. Elke hond is een individu en daardoor uniek met zijn eigen karakter en energieniveau. Wat ik belangrijk vind is om naar je hond te blijven kijken en te zien wat hij nodig heeft van jou als begeleider en als maatje.